انسان در هروله ي ميان درخشاني و ظلمتي كه مدام به سراغش مي آيد، شور زندگي را به تصوير مي كشد، اما هرگز نمي تواند آن را ميان انگشتانش نگاه دارد و اينگونه حكم بر ابدي بودن غم مي دهد.